Μια μέρα μετά τα Χριστούγεννα σήμερα...Με όποιο παιδάκι και αν μιλήσεις αυτές τις μέρες, ακούς έντονα για το γράμμα στον Άγιο Βασίλη, για τα δώρα που περιμένουν και η σκέψη μου γυρίζει χρόνια πίσω, τότε που και γω όπως κάθε παιδί ζούσα το υπέροχο παραμύθι του γλυκού αυτού, χοντρούλη και ασπρομάλλη Κυρίου. Ακόμα έχω την αίσθηση που ένιωθα στην ψυχή μου όταν πλησίαζαν οι μέρες και με λαχτάρα έβρισκα μια όμορφη κόλλα χαρτί και έπαιρνα το καλοξυσμένο μου μολύβι για να του γράψω γεμάτη παρακάλια και ευχές τις επιθυμίες μου για το δώρο της χρονιάς. Και ακόμα αναρωτιέμαι πως πιστεύαμε τόσο έντονα στην υπαρχή του χωρίς ίχνος αμφιβολίας...Η παιδική αθωότητα δεν ανταλλάσσεται με τίποτα. Το σημαντικότερο όλων ήταν πώς αυτός ο κοκκινοντυμένος κύριος, που συμβόλιζε στο μυαλό μας την επιβράβευση για κάθε καλό που κάναμε μέσα στη χρονιά, δεν μας απογοήτευε ποτέ!

Ξέρω είναι δύσκολοι καιροί, ξέρω πως πολλές οικογένειες ίσως να μην τα καταφέρουν... Απλά σκεφτόμουν πως αν φέτος έστω και παροδικά χάσαμε όλοι εμείς οι μεγάλοι την ελπίδα μας και την ικανότητα να ονειρευόμαστε, πρέπει να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά ώστε να κρατήσουμε άσβεστη στην ψυχή κάθε παιδιού την ελπίδα και τα όνειρα τους. Τα παιδιά είναι παιδιά και όσα άσχημα και αν συμβαίνουν γύρω μας αξίζει να κρατήσουμε για αυτά μια αχτίδα φωτός και στην δική μας ψυχή με απώτερο σκοπό να κρατήσουμε και φέτος ζωντανή την μαγεία των Χριστουγέννων... Το δικό μου γράμμα στον Άγιο Βασίλη φέτος θα είναι διαφορετικό. Σκέφτηκα πως δεν θέλω τίποτα για μένα. Θέλω να του ζητήσω να φέρει στις οικογένειες που δυσκολεύονται υγεία πάνω από όλα και μετά δουλειές,για να μπορέσουν όλοι οι γονείς φέτος να κάνουν τα παιδιά τους να χαμογελάσουν!

Καληνύχτα, MariaR
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου